wersja polskawersja niemiecka
Rzeka Kwisa i jej dopływy.
Rzeki, które zachowały swój charakter, prowadzą wody najwyższej klasy czystości oraz mają dotąd bogaty i mało zmieniony skład zespołów flory i fauny, są już wielką rzadkością na terenie Dolnego Śląska. Chlubnym pod tym względem wyjątkiem jest Kwisa, która z racji swoich walor krajobrazowych, jak i przyrodniczych z całą pewnością zasługuje na miano Perły Dolnośląskich Rzek. Niedostępne do niedawna, płynące przez Bory Dolnośląskie odcinki oraz niska gęstość zaludnienia spowodowały, że wzdłuż biegu tej rzeki zachowały się wiele atrakcyjnych miejsc, gdzie łatwo znaleźć można odpoczynek wśród przepięknych lasów i nad samą rzeka. Atrakcyjność terenu regionowi dodaje również malownicze położenie wielu historycznych osad i miasteczek.

OCENA STANU CZYSTOŚCI RZEK ZLEWNI KWISY W 2005 R.

WYKAZ PUNKTÓW POMIAROWO-KONTROLNYCH RZEK NA OBSZARZE ZWIĄZKU GMIN „KWISA” BADANYCH W 2005 R.
Lp.RzekaNazwa punktu pomiarowegoKmPowiatGmina
1.Kwisaponiżej Świeradowa113,4LwówekMirsk
2.Kwisaponiżej ujścia Czarnego Potoku (poniżej Mirska)105,7LwówekMirsk
3.Kwisaponiżej ujścia Oldzy (poniżej Gryfowa)98,2LwówekGryfów Śląski
4.Kwisaponiżej Leśnej79,0LubańLeśna
5.Kwisaponiżej Lubania65,0LubańLubań
6.Kwisaponiżej Nowogrodźca56,2BolesławiecNowogrodziec
7.Kwisaponiżej Osiecznicy20,0BolesławiecOsiecznica
8.Czarny Potokujście do Kwisy0,5LwówekMirsk
9.Oldzaujście do Kwisy0,1LwówekGryfów Śląski
10.Potok Miłoszowskiujście do Kwisy0,3LubańLeśna
11.Olszówkaujście do Kwisy0,8LubańLubań
12.Siekierkaujście do Kwisy0,3LubańLubań

Kwisa
Rzeka Kwisa jest ciekiem III rzędu, lewostronnym dopływem Bobru. Źródła rzeki znajdują się w Górach Izerskich na wysokości ok. 1020 m n.p.m., na południowy wschód od Świeradowa Zdroju. Kwisa uchodzi do Bobru na terenie województwa lubuskiego. Długość rzeki wynosi 126,8 km, powierzchnia zlewni na terenie Polski 994,9 km2. Górny jej bieg zamykają dwa zbiorniki: Złotniki i Leśna.
Głównymi dopływami Kwisy są: Czarny Potok, Miłoszowski Potok, Siekierka (lewostronne) i prawostronna Oldza oraz Olszówka.
W 2005 roku kontrolowano rzekę Kwisę w następujących 7 przekrojach kontrolno-pomiarowych. Badano także dopływy w przekrojach ujściowych do Kwisy: Czarny Potok, Oldzę, Potok Miłoszowski, Olszówkę i Siekierkę. Głównymi źródłami zanieczyszczeń wód rzeki Kwisy są ścieki bytowe i przemysłowe pochodzące z ośrodków miejskich, tj.: Świeradowa Zdroju i Lubania, z terenu gmin miejsko-wiejskich: z Mirska, Lubomierza, Gryfowa Śląskiego, Leśnej, Nowogrodźca oraz ścieki bytowe z wiejskich ośrodków gminnych: Olszyny, Osiecznicy.
Największymi oczyszczalniami eksploatowanymi na terenie zlewni Kwisy są:

  • mechaniczno-biologiczne oczyszczalnie ścieków w Świeradowie Zdroju: typu BOS o przepustowości 200 m3/d i ze złożem biologicznym o przepustowości 70 m3/d; po oczyszczeniu ścieki odprowadzane są do rzeki Kwisy; rozpoczęto budowę nowej oczyszczalni komunalnej o przepustowości 1220 m3/d;
  • wysoko sprawna mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia ścieków typu SBR w Mirsku o przepustowości 1400 m3/d zapewniająca usuwanie związków biogennych; do oczyszczalni dopływają ścieki z Mirska, Skarbkowa, Mroczkowic, Kamienia i Orłowic; ścieki oczyszczone w ilości 1200 m3/d odprowadzane są do rzeki Kwisy;
  • oczyszczalnia biologiczna typu ZBW-BOS-BG w Lubomierzu o przepustowości 500 m3/d; oczyszczone ścieki w ilości 150 m3/d odprowadzane są do rzeki Oldzy;
  • mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia w Gryfowie o przepustowości 3300 m3/d; dopływa do niej tylko 1200 m3/d; ścieki odprowadzane są do rzeki Kwisy w przekroju powyżej zbiornika Złotnickiego;
  • mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia z usuwaniem związków biogennych w Leśnej o przepustowości 3340 m3/d; oczyszczalnia jest niedociążona hydraulicznie - dopływa do niej ok. 1200 m3/d, z czego większość stanowią ścieki przemysłowe z Zakładów Przemysłu Jedwabniczego „Dolwis” w Leśnej; oczyszczone ścieki odprowadzane są do rzeki Kwisy w pobliżu ujścia Potoku Miłoszowskiego;
  • mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia w Lubaniu o przepustowości 9100 m3/d; na którą dopływają ścieki z Lubania, Siekierczyna i Zaręby; po oczyszczeniu odprowadzane są w ilości 8000 m3/d do Kwisy; obecnie trwa końcowa faza modernizacji i rozbudowy komunalnej urządzeń gospodarki ściekowej; prowadzony jest rozruch technologiczny oczyszczalni o przepustowości 9000 m3/dobę;
  • zmodernizowana oczyszczalnia mechaniczno-biologiczną w Olszynie o przepustowości na I etap 634 m3/d (II etap 1017 m3/d), na którą dopływa około 700 m3/d ścieków; oczyszczone ścieki odprowadzane są do Olszówki,
  • mechaniczno-biologiczna oczyszczalnia z osadem czynnym w Nowogrodźcu o przepustowości 2000 m3/d, ścieki po oczyszczeniu odprowadzane są w ilości około 300 m3/d do rzeki Kwisy; stan techniczno-eksploatacyjny urządzeń – bardzo zły; planowana jest modernizacja oczyszczalni oraz porządkowanie gospodarki ściekowej;
  • zmodernizowana oczyszczalnia biologiczna w Osiecznicy o przepustowości 210 m3/d; oczyszczone ścieki odprowadzane są w ilości ok. 210 m3/d do rzeki Kwisy.
Na podstawie przeprowadzonych w roku 2005 badań dokonana została klasyfikacja jakości wody Kwisy na całym badanym odcinku. Wyniki tej klasyfikacji przedstawiono na wykresie.

Wykres 1. Klasyfikacja jakości wód rzeki Kwisy w 2005 r.

Woda rzeki Kwisy w pięciu punktach kontrolnych wykazywała IV klasę tzn. wodę o niezadowalającej jakości a w dwóch punktach - III klasę, tzn. wodę o zadowalającej jakości.
Parametrami, które w największym stopniu zadecydowały o klasyfikacji we wszystkich punkach była liczba bakterii grupy coli oraz liczba bakterii coli typu kałowego rejestrowana na poziomie V (w pięciu punktach) lub IV klasy (w dwóch punktach). Poza tym, wielkości charakterystyczne dla V klasy (w trzech pierwszych przekrojach) stwierdzono w przypadku zasadowości ogólnej, a dla IV klasy - w przypadku barwy i indeksu fenolowego (we wszystkich przekrojach). Pozostałe wskaźniki fizyczno-chemiczne nie przekraczały III klasy.
Biorąc pod uwagę parametry charakteryzujące proces eutrofizacji w żadnym przekroju Kwisy nie stwierdzono przekroczeń wartości granicznych, powyżej których występuje eutrofizacja.
Maksymalne wartości stężenia azotanów obserwowane w 2005 r. znajdowały się dużo poniżej poziomu 40 mg NO3/l i utrzymywały się w ogólnym trendzie tego zanieczyszczenia obserwowanym w poprzednich latach.

Dopływy Kwisy

Na podstawie przeprowadzonych w roku 2005 badań dokonana została klasyfikacja jakości wody dopływów Kwisy. Wyniki tej klasyfikacji przedstawiono na wykresie.

Wykres 2. Klasyfikacja jakości wód dopływów rzeki Kwisy w roku 2005 r.

Jak z przedstawionego wykresu wynika, wody dopływów Kwisy takich jak: Czarny Potok, Oldza i Miłoszowski Potok charakteryzowały się w przekrojach ujściowych niezadowalającą jakością. Natomiast wody Olszówki i Siekierki wykazywały zadowalającą jakość. Parametrami, które prawie we wszystkich przypadkach w największym stopniu zadecydowały o klasyfikacji była bardzo duża liczba bakterii coli typu kałowego oraz w większości punktów liczba bakterii coli (na poziomie V klasy). Wyjątek stanowił Czarny Potok w którym liczba bakterii coli typu kałowego nie przekraczała IV klasy. W Czarnym Potoku i Oldzy zasadowość odpowiadała V klasie. We wszystkich dopływach barwa i indeks fenolowy odpowiadały IV klasie. Poza tym w Oldzy także zawiesina i wskaźnik BZT5 kształtował się na poziomie IV klasy.
Ocena jakości dopływów Kwisy, biorąc pod uwagę parametry charakteryzujące proces eutrofizacji, wykazała przekroczenie w wodzie Olszówki i Siekierki średniorocznych wartości granicznych azotanów (powyżej których może wystąpić eutrofizacja). Jednak maksymalne stężenia azotanów zarejestrowane w 2005 r. znajdowały się poniżej poziomu ustalonego dla wód uznanych za zagrożone zanieczyszczeniem azotanami (tj. poniżej 40 mg NO3/l).

Czarny Potok jest lewobrzeżnym dopływem Kwisy uchodzącym do niej w km 105,7. Ocena wyników badań w przekroju ujścia wykazała niezadowalającą jakość wody o czym decydowała zasadowość (na poziomie V klasy) oraz ilość bakterii grupy coli i coli typu kałowego, barwa, indeks fenolowy (na poziomie IV klasy).
Oldza jest prawobrzeżnym dopływem Kwisy, uchodzącym do niej w km 99,6. Ocena wyników badań w przekroju ujścia wykazała niezadowalającą jakość wody, o czym decydowała ilość bakterii grupy coli i bakterii coli typu kałowego oraz wielkość barwy i zasadowość (na poziomie V klasy) a także zawiesina, BZT5, indeks fenolowy (na poziomie IV klasy).
Miłoszowski Potok jest lewobrzeżnym dopływem Kwisy, uchodzącym do niej w km 83,1. Ocena wyników badań w przekroju ujścia wykazała niezadowalającą jakość wody, o czym decydowała ilość bakterii grupy coli oraz bakterii coli typu kałowego (na poziomie V klasy) a także wielkość barwy, zasadowości i indeksu fenolowego (na poziomie IV klasy).
Olszówka jest prawobrzeżnym dopływem Kwisy, uchodzącym do niej w km 74,2. Ocena wyników badań w przekroju ujścia wykazała zadowalającą jakość wody, o czym decydowała ilość bakterii grupy coli i coli typu kałowego (na poziomie V klasy) oraz barwa i indeks fenolowy (na poziomie IV klasy) a także wskaźnik BZT5, saprobowości fitoplanktonu, zasadowość i stężenia azotynów, azotynów, azotu ogólnego, manganu (na poziomie III klasy).
Siekierka jest lewobrzeżnym dopływem Kwisy, uchodzącym do niej w km 70,0. Ocena wyników badań w przekroju ujścia wykazała zadowalającą jakość wody, o czym decydowała bardzo duża ilość bakterii coli i bakterii coli typu kałowego (na poziomie V klasy) oraz barwa i indeks fenolowy (na poziomie IV klasy), a także wskaźnik BZT5, ChZTMn, saprobowość fitoplanktonu, zasadowość i stężenia azotynów, azotynów, azotu ogólnego, glinu, zawiesiny (na poziomie III klasy).

W 2005 r. nie były prowadzone badania jakości wód podziemnych.

W 2006 r. badania wód podziemnych prowadzone były na terenie województwa dolnośląskiego w 78 punktach pomiarowych, z czego:


  • w 44 ppk wykonywany był monitoring diagnostyczny,
  • w 34 ppk – monitoring operacyjny.
Na terenie należącym do Związku Gmin „Kwisa” prowadzono badania w 5 punktach pomiarowych: Lubomierz, Gryfów Śl., Pisarzowice, Leśna, Gierałtów Wykroty.
Klasyfikacji wód dokonano wg rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 11 lutego 2004 roku w sprawie klasyfikacji do prezentowania stanu wód powierzchniowych i podziemnych, sposobu prowadzenia monitoringu oraz sposobu interpretacji wyników i prezentacji stanu tych wód (Dz.U. Nr 32 poz. 284 – obowiązujące do końca 2004 r.)

W wyniku przeprowadzonej oceny w punktach pomiarowych zlokalizowanych na terenie gmin należących do Związku Gmin „Kwisa” woda podziemna zaklasyfikowana została do dobrej jakość (klasa II), zadawalającej jakości (klasa III) i niezadowalającej jakość (klasa IV). Nie stwierdzono występowania wód najwyższej jakości (klasa I) i złej jakości (klasa V). Jednocześnie należy zaznaczyć, że woda podziemna badana jest przed jej uzdatnieniem.
W procesie uzdatnienia większość wskaźników nie spełniających wymagań zostaje usunięta. Natomiast usunięcie azotanów jest procesem bardzo skomplikowanym i trudnym do przeprowadzenia.
Poniżej wyszczególniono punkty pomiarowe leżące na terenie Związku Gmin „Kwisa” z klasyfikacją jakości:
  1. Gmina Lubomierz, miejscowość: – Lubomierz - klasa II. Stwierdzono przekroczenia Fe, Mn.
  2. Gmina Gryfów Śląski, miejscowość: · Gryfów Śląski - klasa III. Stwierdzono przekroczenia następujących wskaźników: Fe, Mn.
  3. Gmina Lubań, miejscowość: · Pisarzowice - klasa III. Stwierdzono przekroczenia następujących wskaźników: Fe, Mn, PO4,
  4. Gmina Leśna, miejscowość: – Leśna - klasa III. Stwierdzono przekroczenia następujących wskaźników: pH, HCO3.
  5. Gmina Nowogrodziec, miejscowość: – Gierałtów Wykroty - klasa IV. Stwierdzono przekroczenia NO3 (25 mg/dm3), pH, HCO3.


Jakość powietrza atmosferycznego w 2005 roku w powiatach należących do obszaru Związku Gmin „Kwisa”

Powiat bolesławiecki

Na terenie powiatu bolesławieckiego w 2005 r. badania jakości powietrza pod kątem ochrony zdrowia ludzi prowadzono:
  • w 1 stacji automatycznej,
  • w 3 punktach, w których wykorzystano pasywny sposób poboru próbek powietrza.
Zastosowane metody i urządzenia pomiarowe, zainstalowane na stacji Jeleniów pozwalają na ocenę jakości powietrza w odniesieniu do pomiarów 1-godzinowych, średniodobowych i średniorocznych. W przypadku pomiarów metodą pasywną możliwe jest to jedynie w odniesieniu do wartości średniorocznych.

Rysunek 1. Punkty monitoringu jakości powietrza w powiecie bolesławieckim w 2005 r.

W automatycznej stacji monitoringowej w Jeleniowie (gmina Nowogrodziec) prowadzone są pomiary mające na celu oszacowanie poziomu zanieczyszczenia powietrza pod względem ochrony roślin. Pomiary nie wykazały przekroczeń żadnego z poziomów dopuszczalnych. Wyniki pomiarów pozostałych zanieczyszczeń monitorowanych w stacji w Jeleniowie przedstawiono poniżej.
Pomiary pyłu zawieszonego PM10 prowadzone w 2005 r. nie wykazały przekroczeń obowiązującej normy średniorocznej i średniodobowej. W ciągu roku zanotowano 5 dni ze stężeniami 24-godzinnymi powyżej 50 µg/m3 (dopuszczalne 35 dni w roku).

Tabela 1. Wyniki pomiarów pyłu zawieszonego PM10 na terenie powiatu bolesławieckiego w 2005 r. – stała stacja pomiarowa [µg/m3]

Na terenie powiatu bolesławieckiego w 2005 r. mierzono również stężenia niektórych metali ciężkich. Poziom zanieczyszczenia powietrza ołowiem, arsenem, niklem i kadmem w powiecie bolesławieckim oceniać należy jako niski.

Tabela 2. Wyniki pomiarów ołowiu, arsenu, niklu i kadmu w powiecie bolesławieckim w 2005 r.

Poziom zanieczyszczenia powietrza tlenkiem węgla w 2005 r. w rejonie stacji automatycznej w Jeleniowie oceniać należy jako niski. Maksymalne stężenie 8-godzinne kroczące zarejestrowano na poziomie 950 µg/m3, co stanowi 10% normy.

Tabela 3. Wyniki pomiarów tlenku węgla na terenie powiatu bolesławieckiego w 2005 r. – stała stacja pomiarowa [µg/m3]

Na stacji w Jeleniowie oznaczano również benzo(a)piren. W odniesieniu do wartości docelowej ustanowionej dla benzo(a)pirenu w Dyrektywie 2004/107/WE poziom średnioroczny tego zanieczyszczenia należy uznać za przekroczony, o czym zadecydowały głównie wysokie stężenia rejestrowane w sezonie grzewczym 2005 r.

Tabela 4. Wyniki pomiarów benzo(a)pirenu na terenie powiatu bolesławieckiego w 2005 r. – stałe stacje pomiarowe [ng/m3]

Pomiary prowadzone metodą pasywną nie wykazały przekroczeń średniorocznej wartości kryterialnej, określonej dla dwutlenku azotu. W przypadku dwutlenku siarki, dla którego nie określono dopuszczalnego poziomu średniorocznego ze względu na ochronę zdrowia ludzi, wartości stężeń notowano na niskim poziomie.
Średnioroczne stężenia dwutlenku siarki, uzyskane na podstawie badań prowadzonych w 2005 r. metodą pasywną notowano na poziomie 5,9 µg/m3 w Gromadce do 6,5 µg/m3 w Bolesławcu. Podobnie jak w przypadku innych punktów pomiarowych na terenach zabudowanych, znacznie większe wartości stężeń odnotowano w sezonie grzewczym.

Tabela 5. Wyniki pomiarów dwutlenku siarki w powiecie bolesławieckim w 2005 r. – pomiary pasywne [µg/m3]

Średnioroczne stężenia dwutlenku azotu w punktach pomiarowych zlokalizowanych na terenie powiatu bolesławieckiego kształtowały się w granicach: 10,3-25,2 µg/m3, tj. 26-63% normy średniorocznej. Sezonowe stężenia NO2 notowano na wyższym poziomie w okresie grzewczym.

Tabela 6. Wyniki pomiarów dwutlenku azotu w powiecie bolesławieckim w 2005 r. – pomiary pasywne [µg/m3]


Powiat lubański

Na terenie powiatu lubańskiego w 2005 r. badania jakości powietrza prowadzono:
  • w 2 stałych stacjach pomiarowych (1 stacja automatyczna w Czerniawie oraz stacja mobilna, eksploatowana przez cały rok 2005 w Lubaniu),
  • w 3 punktach, w których wykorzystano pasywny sposób poboru próbek powietrza.
Zastosowane metody i urządzenia pomiarowe, zainstalowane na stacji w Czerniawie oraz w Lubaniu pozwalają na ocenę jakości powietrza w odniesieniu do pomiarów 1-godzinowych, średniodobowych i średniorocznych. W przypadku pomiarów metodą pasywną możliwe jest to jedynie w odniesieniu do wartości średniorocznych.

Rysunek 2. Punkty monitoringu jakości powietrza w powiecie lubańskim w 2005 r.


Pomiary zanieczyszenia powietrza prowadzone w automatycznej stacji monitoringowej w Czerniawie miały na celu oszacowanie poziomu zanieczyszczenia powietrza pod względem ochrony roślin. Pomiary nie wykazały przekroczeń żadnego z poziomów dopuszczalnych. Wyniki pomiarów pozostałych zanieczyszczeń monitorowanych w stacji w Czerniawie przedstawiono poniżej.
Pomiary dwutlenku siarki i dwutlenku azotu, wykonywane metodą pasywną na obszarach zamieszkałych powiatu lubańskiego, wykazały niski poziom zanieczyszczenia powietrza. We wszystkich punktach zarejestrowano wyższe zanieczyszczenie powietrza w sezonie grzewczym niż pozagrzewczym, co świadczy o znacznym udziale emisji z indywidualnych systemów grzewczych w emisji ze wszystkich źródeł zanieczyszczeń powietrza na terenie rozpatrywanych miejscowości.
Średnioroczne stężenia dwutlenku siarki na terenie powiatu lubańskiego zarejestrowano w zakresie od 3,7 µg/m3 w Świeradowie-Zdroju do 6,7 µg/m3 w Leśnej. W sezonie grzewczym stężenia SO2 pozostają znacznie wyższe niż w pozostałym okresie roku. W porównaniu z 2004 rokiem miał miejsce spadek stężeń dwutlenku siarki.

Tabela 7. Wyniki pomiarów dwutlenku siarki w powiecie lubańskim w 2005 r. – pomiary pasywne [µg/m3]


W przypadku dwutlenku azotu – stężenia średnioroczne występowały w zakresie od 10,4 µg/m3 w Świeradowie-Zdroju do 16,6 µg/m3 w Lubaniu przy ul. Przemysłowej, tj. w zakresie 30 - 41% normy rocznej. Stężenia pozostawały na podobnym poziomie jak w 2004 roku.

Tabela 8. Wyniki pomiarów dwutlenku azotu w powiecie lubańskim w 2005 r. – pomiary pasywne [µg/m3]


Pomiary ciągłe wykonywane w Lubaniu z wykorzystaniem stałej stacji pomiarowej nie wykazały znacznego zanieczyszczenia powietrza.
Nie zanotowano przekroczeń dopuszczalnych norm w przypadku oznaczanych zanieczyszczeń energetycznych. W przypadku ozonu częstość przekroczeń pozostawała poniżej dopuszczalnych dla ozonu 25 dni w roku.

Tabela 9. Wyniki pomiarów dwutlenku siarki na terenie powiatu lubańskiego w 2005 r. – stała stacja pomiarowa [µg/m3]



Tabela 10. Wyniki pomiarów dwutlenku azotu na terenie powiatu lubańskiego w 2005 r– stała stacja pomiarowa [µg/m3]



Tabela 11. Wyniki pomiarów ozonu na terenie powiatu lubańskiego w 2005 r. – stała stacja pomiarowa [µg/m3]


W odniesieniu do wartości normatywnych określonych dla pyłu zawieszonego PM10 na stanowiskach pomiarowych w Lubaniu i Czerniawie również nie zanotowano przekroczeń.

Tabela 12. Wyniki pomiarów pyłu zaw. PM10 na terenie powiatu lubańskiego w 2005 r. – stałe stacje pomiarowe [µg/m3]


W powiecie lubańskim w stacji pomiarowej w Czerniawie mierzone są również stężenia niektórych metali ciężkich. Poziom zanieczyszczenia powietrza ołowiem, arsenem, niklem i kadmem w powiecie lubańskim oceniać należy jako niski.

Tabela 13. Wyniki pomiarów ołowiu, arsenu, niklu i kadmu na terenie powiatu lubańskiego w 2005 r. – stała stacja pomiarowa Czerniawa


Powiat lwówecki

Na terenie powiatu lwóweckiego w 2005 r. badania jakości powietrza prowadzono:
  • w 1 stacji automatycznej,
  • w 5 punktach, w których stosowno pasywny sposób poboru próbek powietrza.
Zastosowane metody i urządzenia pomiarowe, zainstalowane na stacji automatycznej we Wleniu pozwalają na ocenę jakości powietrza w odniesieniu do pomiarów 1-godzinowych, średniodobowych i średniorocznych. W przypadku pomiarów metodą pasywną możliwe jest to jedynie w odniesieniu do wartości średniorocznych.

Rysunek 3. Punkty monitoringu jakości powietrza w powiecie lwóweckim w 2005 r.


Nie określono we Wleniu średniorocznych stężeń dwutlenku siarki, ze względu awarię urządzenia pomiarowego.

W przypadku pomiarów dwutlenku azotu nie stwierdzono we Wleniu przekroczeń obowiązujących dla NO2 wartości kryterialnych – zarówno normy średniorocznej, jak i 1-godzinnej.
Średnioroczne stężenie NO2 kształtowało się na poziomie zbliżonym do ubiegłorocznego: 8,2 µg/m3 (20% normy),
Natomiast 1-godzinowe stężenie dwutlenku azotu notowano na poziomie nie przekraczającym 28% obowiązującej normy.
Analizując zmiany sezonowe stężeń NO2, stwierdzono nieznaczny wzrost stężeń w okresie grzewczym.

Tabela 14. Wyniki pomiarów dwutlenku azotu na terenie powiatu lwóweckiego w 2005 r. – stała stacja pomiarowa [µg/m3]


Średnioroczne stężenia pyłu zawieszonego PM10 na stacji pomiarowej we Wleniu zanotowano na poziomie 21,4 µg/m3 (54% normy). W odniesieniu do dopuszczalnego poziomu średniodobowego zanotowano 14 przypadków ponadnormatywnych stężeń pyłu PM10, a więc poniżej dopuszczalnej częstości przekroczeń wynoszącej 35 razy w roku. Podobnie jak w latach ubiegłych wyższe stężenia notowano w okresie grzewczym.

Tabela 15. Wyniki pomiarów pyłu zawieszonego PM10 na terenie powiatu lwóweckiego w 2005 r. – stała stacja pomiarowa [µg/m3]


Pomiary pasywne wykonywane w 2005 r. nie wykazały przekroczeń wartości normatywnych dwutlenku siarki i dwutlenku azotu. W porównaniu do całego obszaru województwa dolnośląskiego, w powiecie lwóweckim zanotowano średni poziom zanieczyszczenia powietrza przez SO2 i NO2. Wyższe stężenia występowały w sezonie grzewczym. Średnioroczne stężenia dwutlenku siarki, uzyskane za pomocą pomiarów prowadzonych metodą pasywną, wskazują na poziom zanieczyszczenia w granicach 4,4-18,6 µg/m3. Najniższe stężenie średnioroczne zanotowano we Wleniu, najwyższe w Mirsku. We wszystkich punktach pomiarowych stwierdzono wyższe stężenia w okresie grzewczym.

Tabela 16. Wyniki pomiarów dwutlenku siarki w powiecie lwóweckim w 2005 r. – pomiary pasywne [µg/m3]


Średnioroczne stężenia dwutlenku azotu w powiecie, uzyskane w wyniku pomiarów pasywnych kształtowały się w zakresie od 8,7 µg/m3 (22% normy) w Lubomierzu do 14,9 µg/m3 (37% normy) w Mirsku oraz w Lwówku Śląskim. We wszystkich punktach pomiarowych wyższe stężenia notowano w okresie grzewczym.

Tabela 17. Wyniki pomiarów dwutlenku azotu w powiecie lwóweckim w 2005 r. – pomiary pasywne [µg/m3]


Powrót