Klimat
Równie jak krajobraz obszaru gmin zrzeszonych w ZG "Kwisa" urozmaicony jest także klimat tego terenu. Wbrew powszechnej opinii wcale nie Suwalszczyzna lecz Góry Izerskie obok Tatr i Karkonoszy są jednym z najzimniejszych regionów Polski. Na Hali Izerskiej nawet w lecie notowane są przymrozki. Natomiast w dolnym biegu Kwisa toczy swe wody przez zachodnią część Niziny Śląskiej uważaną za jeden z najcieplejszych regionów w naszym kraju.
Temperatura
Średnia temperatura roczna w szczytowych partiach Grzbietu Izerskiego wynosi zaledwie od 2 do 5°C. Z kolei nizinna, północna część obszaru ZG "Kwisa" cechuje się średnią roczną temperaturą w granicach 7-8°C. Na leżącym pomiędzy nimi Pogórzu Izerskie notuje się temperatury pośrednie (6-7°C).
Najzimniejszym miesiącem w roku jest tutaj, jak zresztą w całej Polsce, styczeń. Średnia temperatura tego miesiąca w Górach Izerskich wynosi od -3 do -5°C. Natomiast w części nizinnej ZG "Kwisa" waha się ona pomiędzy -1,5 do -2°C. Natomiast w lipcu, najcieplejszym miesiącu w roku przeciętna temperatura wynosi 11-14°C w Górach Izerskich, 15-17°C na Pogórzu i 17-18°C na nizinach.
Długość okresu wegetacyjnego ze średnią temperaturą dobową ponad 5 °C w Górach Izerskich nie przekracza 26 tygodni. Natomiast w ujściowym odcinku doliny Kwisy trwa on niekiedy ponad 32 tygodnie, co sprzyja wielu uprawom i umożliwia uprawę, co prawda na niewielką skalę, winorośli.
Opady
Góry Izerskie, jako najbardziej na zachód wysunięte pasmo Sudetów, otrzymują stosunkowo dużo opadów. W partiach szczytowych wynoszą one ponad 1400 mm w ciągu roku, podczas gdy na Pogórzu Izerskim osiągają one 700-900 mm a na nizinach zaledwie 500-600 mm. Maksimum opadów przypada na miesiące letnie (lipiec-sierpień). Średnio w lipcu spada tu ok. 15% rocznej sumy opadów. Raz na kilka lat zdarzają się w tym okresie gwałtowne i obfite opady, podczas których w ciągu 1 - 2 dni może spaść ponad 20% rocznej sumy opadów. Zjawiska tego rodzaju są przyczyną nagłych wezbrań i niebezpiecznych powodzi.
Większość opadów przynoszą dominujące tu masy wilgotnego powietrza napływające znad Atlantyku a więc z kierunków zachodnich. Jest to przyczyną nierównomiernego rozmieszczenia opadów, co widoczne jest szczególnie w Górach Izerskich. Strona zachodnia i południowa, nawietrzna otrzymuje ich więcej niż skryta w cieniu opadowym strona północna i wschodnia. Z tego względu warunki do uprawiania sportów zimowych są o wiele lepsze po czeskiej niż po polskiej stronie tych gór.
Pokrywa śnieżna
Duża ilość opadów i niskie temperatury w Górach Izerskich sprzyjają długiemu zaleganiu pokrywy śnieżnej. Największą grubość osiąga ona zwykle w śródgórskim obniżeniu Hali Izerskiej. Utrzymuje się ona tutaj przez ok. 100-120 dni w roku. Ze względu na duże różnice wysokości śnieg topi się stopniowo nie stwarzając z reguły zagrożenia powodziowego.
O różnicach klimatycznych pomiędzy górami na południu a nizinami na północy świadczy też w pewnym stopniu szata roślinna. Podczas gdy na Hali Izerskiej przypomina ona swym składem gatunkowym tajgę, to w okolicach Nowogrodźca czy Osiecznicy w przydomowych ogródkach hodowane są
